In Oudenhoorn bevind zich één begraafplaats met een militair slachtoffer.
De gemeentelijke begraafplaats aan de Leuneweg.
Eigendom: 1) Bevrijdingsfestival Brielle
Op deze begraafplaats bevind zich het graf van Bastiaan de Zeeuw.
 |
Geboren Omgekomen Begraven Rang Onderdeel |
03-11-1915, Vuren 20-05-1940, Duinkerken Oudenhoorn Reserve 2e Luitenant M.C. - III - 30 R.I.
|
 |
Eigendom: 1) Dhr. J. Zeeleberg / 2) Bevrijdingsfestival Brielle
Bastiaan de Zeeuw is geboren in Vuren, woont met zijn ouders in Gorinchem. In 1918 verhuist het gezin naar een boerderij aan de Tussenweg in Oudenhoorn. Na de lagere school en de HBS in Brielle moet hij in dienst. Na de mobilisatie wordt hij gelegerd in De Peel. Na hevige gevechten tegen de Duitsers capituleert Nederland op 14 mei. De Nederlandse militairen worden krijgsgevangen gezet. Bastiaan de Zeeuw ontvlucht Nederland met waarschijnlijk het idee om naar Engeland te gaan. Hij arriveert in Duinkerken en voegt zich bij de andere (ruim 1200) Nederlanders. De Franse commandant van Duinkerken, Jules Henri Watrin wilde van het ongeregelde zooitje Nederlanders dat thuis de strijd had opgegeven af. Het onder Franse vlag varende stoomschip Pavon was tijdens een reguliere reis naar St. Nazaire met een lading katoen gevorderd om Franse militairen naar Vlissingen te brengen. Op de terugreis beval generaal Watrin de ss Pavon om de Nederlanders mee te nemen. Na inladen van 1200 Nederlanders wilde de kapitein op hoog tij vertrekken. Watrin hield het schip op om nog meer manschappen in te schepen. Duitse jagers en bommenwerpers vlogen toen al over de haven van Duinkerken. Vanwege de vertraging en het lage water kon de ss Pavon pas ’s avonds op hoog water vertrekken. Het was een glasheldere nacht en volle maan en met een escorte van vier Franse jagers voer het schip langs de kust naar Cherbourg. Een uur na vertrek werd het schip om 23:50 aangevallen door een Duitse bommenwerper. Na twee missers werd de Pavon midscheeps getroffen. Door de explosie en de brand ontstaan in de lading katoen werden tientallen soldaten gedood. De Franse escort schepen kwamen langszij om opvarende over te nemen. De reddingssloepen werden gestreken en drijfmiddelen in zee geworpen. Een aantal opvarende sprong te water. Zo ook Bastiaan de Zeeuw. De kapitein besloot richting de kust te varen en zijn schip aan de grond te zetten ter hoogte van Gravelines op het strand van Les Hemmes d’Oye. Aangezien het hoog water was, zou het schip droog komen te vallen bij laag water. Via touwen en planken konden de opvarende het gehavende schip verlaten.
Eigendom: 1) Dhr. D. Dewaele / Bron: 2) googlemaps
Van de 1450 opvarende overleefde 50 deze ramp niet. Van deze 50 gesneuvelde / vermisten werden er 38 niet geborgen of geïdentificeerd. Had het schip richting Engeland gevaren was het slachtofferaantal stukken hoger geweest. Bastiaan de Zeeuw is na overboord gesprongen te zijn verdronken en rond 2 augustus 1940 aangespoeld bij paal 19 op Terschelling. Hij is begraven in Oudenhoorn en kreeg postuum de Bronzen Leeuw toegekend.
Bron: 1) ministerie van defensie / 2) rotterdams nieuwsblad 05-08-1940
Bastiaan de Zeeuw wordt genoemd in de erelijst van Gevallenen 1940-1945, welke in de entree van de tweede kamer der Staten Generaal ligt.
Bron: 1) erelijst van gevallenen 1940-1945
Bij de protestantse kerk aan de Ring 1 te Oudenhoorn staat het herdenkingsmonument ter nagedachtenis aan Bastiaan de Zeeuw en Cornelis Blaak.
Eigendom: 1,2,3) Bevrijdingsfestival Brielle
Het uitgebreide verhaal van Cornelis Blaak is hieronder te lezen.
In Oudenhoorn geboren personen (verhuisd) die niet thuis gekomen zijn ten gevolge van oorlogshandelingen.
Blaak, CornelisGeboren: 07 december 1899 Woonplaats: Heemstede Omgekomen: maart 1942, Sumatra.
Bron: 1) oorlogsgravenstichting / 2) algemeen handelsblad 28-11-1945
Cornelis (Cees) Blaak werd 7 december 1899 geboren in Oudenhoorn. In 1918 kwam hij in dienst bij de Marine Luchtvaartdienst als leerling vliegtuigmaker. Hij werd in januari 1921 leerling vlieger en juni hetzelfde jaar behaalde hij zijn internationaal brevet. In 1928 trouwde hij met Jana van der Ham. Ze verhuisde van Oudenhoorn naar Rotterdam waar hun dochter werd geboren. Na een flink aantal dienstjaren bij de marine stapte hij in 1929 over naar de KLM. In 1933 verhuisde het gezin naar Heemstede waar hun zoon in 1934 werd geboren. Toen de oorlog in Nederland uitbrak was Cornelis Blaak voor de KLM onderweg naar Indië. In februari 1942 werd hij door het militair gezag gevorderd om evacués van Bandoeng (west Java) naar Broome (Australië) te vliegen. In de nacht van 26 op 27 februari vlogen gezagvoerder Cornelis Blaak, KNILM co-piloot Hendrik Willem Nieuwdorp, boordwerktuigkundige Marinus Veenendaal en telegrafist Pieter Pronk een missie met de KNILM dakota DC 3 PK-AFZ van Australië naar Indië.
Bron: 1) googlemaps / 2) onbekend
Vanwege brandstofgebrek moesten ze een noodlanding maken 40 kilometer ten zuidwesten van Tandjung Batu. In het gebied Kuang Dalem ten zuidwesten van Muara Kuang. Na de “geslaagde” landing waarbij de bemanning vrijwel ongedeerd bleef werden ze door een gids naar Lubuk Keliat gebracht en kregen daar onderdak. In de nacht zijn ze overvallen omdat ze een grote hoeveelheid goudstukken bij zich hadden die tot de lading van het vliegtuig behoorde. Cornelis Blaak overleed aan de door inlanders toegebrachte verwondingen. Van Cornelis Blaak of zijn graf is nooit meer wat teruggevonden. Zijn familie hoorde pas eind 1945 waar hij was gebleven.
Omdat de ware aard van de reis en vooral het aan boord hebben van een grote hoeveelheid goud tot nu toe nog een groot raadsel is, kunt u via onderstaande links meer over deze vlucht en haar bemanning lezen.
oorlogsgravenstichting / Marinus Veenendaal / librariana.wordpress.com/ Cornelis Blaak
Nieuwenhuizen, KorstiaanGeboren: 30 september 1889 Woonplaats: Neede Omgekomen: 08 maart 1945, Langenstein Zwieberge.
Bron: 1) arolsen archief
Korstiaan Nieuwenhuizen is Opperwachtmeester Rijkspolitie en actief in het verzet. Op 5 mei 1944 wordt hij gearresteerd en komt via kamp Vught op 6 februari 1945 aan in het concentratiekamp Sachshausen. Hij wordt overgebracht naar het werkkamp Langenstein Zwieberge. Dit was een concentratiekamp van de nazi's dat in 1944 werd opgestart vlak bij het dorp Langenstein (in Saksen-Anhalt), ten noorden van het Harz-gebergte. Het werkkamp had de codenaam Malachit, naar het mineraal malachiet dat in de mijngangen was gewonnen. Dit sub-kamp van Buchenwald was opgericht om goedkope arbeidskrachten onderdak te bieden. De gevangenen werden ingezet bij de fabricage van vliegtuigen. De onderaardse fabrieken stonden in de buurt van Thekenbergen bij Halberstadt. Hij wordt ingedeeld bij het 3e kommando Malachit en overlijd op 8 maart 1945om 09:10 uur aan een ontsteking van de hartspier.
Korstiaan Nieuwenhuizen wordt genoemd in de erelijst van Gevallenen 1940-1945.
Geboren: 13 oktober 1923 Woonplaats: Nieuw Helvoet Omgekomen: 1 september 1944, Bielefeld.
Bron: 1) arolsen archief
Bastiaan van der Sluis wordt in juni gevorderd voor de Arbeitseinsatz en te werk gesteld op een bouwplaats in de stad Bad Rothenfelde. Op 3 september 1943 wordt hij geopereerd aan een blindedarmontsteking. In 1944 is hij waarschijnlijk tijdens een operatie aan zijn linkerbeen overleden en wordt begraven op de Sennefriedhof te Beilefeld. Op 20 februari 1952 wordt hij op verzoek herbegraven op de algemene begraafplaats in Nieuw – Helvoet. Het graf is begin jaren 60 geëgaliseerd.
Bastiaan van der Sluis wordt genoemd in gedenkboek Nr. 43.
Geboren: 20 januari 1891 Woonplaats: Zutphen Doodgeschoten: 09 september 1944, Zutphen.
Bron: 1) oorlogsgravenstichting / Eigendom: 2) Bevrijdingsfestival Brielle
Jan Willem Vlastuin is kleermaker van beroep en actief lid van het verzet. Op 9 september 1944 houd de NSB burgemeester van Zutphen, J.A. Tesebeld, een toespraak voor zijn landwachters. Hierin zou hij gezegd hebben dat er een aantal communisten "omgelegd" moesten worden ter afschrikking van de Zutphense bevolking. Diezelfde avond wordt Jan Willem Vlastuinen door twee landwachters doodgeschoten. Hij wordt begraven op de algemene begraafplaats in Zutphen. De herbegraving (graf A-509) vind in 1987 plaats op het Ereveld te Loenen.
Jan Willem Vlastuin wordt genoemd in de erelijst van Gevallenen 1940-1945.
